Verkoop- en managementvaardigheden behoren tot de zogenaamde ‘zachte’ vaardigheden. Anders gezegd: vaardigheden die je de hele dag door gebruikt. Luisteren in plaats van spreken, nieuwsgierig zijn in plaats van veroordelen, de juiste vraag stellen op het juiste moment, eerst begrijpen en dan pas begrepen willen worden…de mooie dingen van het leven.

We hebben echter allemaal wel zachte vaardigheden waar we niet zo blij mee zijn. Het zijn wel ‘vaardigheden’ in de zin dat ze iets goed kunnen, zoals bijvoorbeeld ongevraagd advies geven of onderbreken. Maar niets om trots op te zijn. 
Vaak liggen de wortels er van in een ver verleden. Je hebt ze ooit nodig gehad om ergens te komen, of om iets te krijgen dat je nodig had.
De vraag is of ze nu nog steeds voor je werken.

Het is onmogelijk om zo’n vaardigheid in één of twee dagen te veranderen. Deze zogenaamde zachte vaardigheden zijn namelijk keiharde, oerdegelijke bruggen die je in het verleden altijd naar dat ene dorpje aan de overkant van de rivier gebracht hebben.

Maar je hebt genoeg van dat dorp. Het is niet zo gezellig meer – als het dat ooit al is geweest. Je wil voortaan naar die andere plek, waar het uitzicht mooi is en de wijn goed smaakt. Hoe doe je dat?

Als je in één dag een nieuwe brug bouwt waar je voortaan altijd overheen gaat lopen… geen goed idee. Hij zal niet zo lekker veilig aanvoelen als die andere. Hij zal kraken en schommelen. De kans is groot dat je struikelt. Je hoeft maar één keer in het water te vallen en je gaat er nooit meer overheen. Het resultaat is dat je op maandagochtend weer mokkend over je oude brug loopt, op weg naar dat plaatsje waar je nooit meer dacht te komen.

Hoe dan wel?

Gewoon één keer per dag, als het water kalm is, even over het nieuwe bruggetje heen lopen. 
Het mooie van gewoonte-bruggen is dat ze sterker worden als je er iedere dag één of twee keertjes overheen loopt. Je merkt het haast niet, maar het drukt de fundamenten beetje bij beetje dieper in de grond. Al spoedig ga je er moeiteloos drie keer per dag over heen, dan vijf en dan tien… totdat je ineens vergeet te tellen.

Maurits van Huijstee