Met een gemengd gevoel heb ik de kerstboom bij het grof vuil gezet. Hij was wederom de motor tot gezelligheid en harmonie. Maar ook de aanjager van mijn suikerzucht.

De kerstboom komt bij ons altijd vrij vroeg. De boot van de Sint is nog niet vertrokken of de eerste kerstballen hangen al in de  boom. En zodra de piek er op zit, begint het – de kerstkransjes. Na een korte speurtocht heb ik er al snel eentje te pakken. Een gewone, van melkchocola. Als ik hem opeet krijg ik een glimlach op mijn gezicht… het feest is begonnen!

Al vrij snel ebt het lekkere gevoel weg. Dus de volgende dag sta ik opnieuw te speuren tussen de takken. Deze keer ga ik voor die ene lekkere, met die spikkeltjes. De dag daarna wil ik vulling. De dag daarna spikkeltjes en vulling. Rond half december ben ik zover dat ik zelf zakken met kransje ga halen bij de supermarkt. Na de kerst hangen we ze niet meer op dus eet ik ze gewoon uit de zak. Het feestgevoel is dan al definitief vertrokken.

Aangezien ik niet drink en niet rook, heb ik niet zo’n moeite met de maand december. Het mag van mezelf. Maar om nou te zeggen dat het lekker voelt – nee. De nasmaak van december is voor mij een beetje vies.

Net zoals mijn lichaam om steeds meer suiker lijkt te vragen als ik er aan toegeef, zo kan het brein van een mens om snoepjes jengelen – nieuwe inzichten, theorieën, modellen, formules en ideetjes van boekenschrijvende goeroes om jezelf, de medewerkers of het bedrijf beter, sneller, mooier, efficiënter en meer winstgevend te maken. Als het niet snel genoeg blijkt te werken slaat de verveling toe en is de teleurstelling groot – de suikers zijn zeg maar uitgewerkt. Tijd voor een volgend snoepje. Zullen we deze keer die wat grotere reep nemen? Die ene daar glimt wel heel erg mooi…

Ik ken maar weinig snoepgoed – fysiek en mentaal – dat een prettige nasmaak heeft. De ware schoonheid zit niet in dat ene schitterende inzicht waarbij het kwartje valt. Het draait allemaal om het proces dat je doorloopt. Met kleine stappen die je soms nauwelijks lijkt te voelen, iedere dag, week in week uit, maand na maand, bouwen aan iets moois. Totdat je ineens – toch weer sneller dan je had verwacht – een hele mooie kerstboom hebt gebouwd, die iedere dag kerskransjes produceert die nog goed voor je zijn ook! De vruchten van goede gewoontes zijn altijd lekker en goed voor je.

Een gelukkig nieuwjaar! Ik wens jullie allemaal nog hele mooie kerstbomen toe.

Maurits van Huijstee